خدا محبت و مودت حضرت مهدی(عج) را در ضمن محبت سایراهل بیت پیامبر(ص) بر همگان واجب نمود.
دوستی و علاقه ی به اهل بیت(ع) و امام زمان(عج)،به عنوان اجر رسالت نه منفعتی برای پیامبر دارد و نه بهره ای را نصیب امام زمان و اهل بیت(ع)می سازد،بلکه تنها به نفع ایمان آورندگان است و بهره های بی پایان آنان را در دنیا و آخرت به همراه دارد.
در حقیقت همین مودت هاو محبت هاو علاقه و ارتباط های روحی و معنوی است که راه سیر به سوی خدا را فراهم می آورد و سلوک انسان را در راستای اراده ی حق شکل می دهد .
با محبت امام زمان(عج) است که در زمینه های اطاعت از او فراهم می آید و با اطاعت از او است که راه کمال انسان به سوی خدا هموار می شود.
محبت اساس و پایه ی دین،بلکه مساوی دین است دین خدا جز با تکیه بر محبت و ولایت اهل بیت(ع)استقرار نمی یابد.از این رو انتظارِ ِ حاکمیت و غلبه ی دین در جهان به نوعی انتظارِ ِ جهانی شدن محبت و ولایت امام زمان(عج) است.و شایدبه همین خاطر باشد که امام زمان(عج)می فرماید :
هر یک از شما به آنچه که او به مقام محبت ما نزدیک می کند عمل نماید.
ازاین رو اگر عبادتی یا عملی استحبابی یا دعا یا زیارتی خاص بتواند مقدمه ای برای ایجاد محبت بیشتر نسبت به امام زمان(عج)باشد،انجام ان وظیفه ای خواهد بود که با فرمان صریح آن بزرگوار بر عهده ی شیعیان قرار گرفته است.

