اگر عزیزی گمشده داشته باشی،تا پیدایش نکی ممکن نیست آرام بگیری،بلکه شب و روزت به جستجو می گذرد.گمشده ات هر چه عزیزتر باشد بیتابی و سرگردانیت افزون تر است.
امام زمان(عج)در این دوران عزیز ترین و گرامی ترین موجود روی زمین است،باقی مانده ی خدا در زمین،خلیفه ی خدا،وجه خدا،نور خدا،حجت خدا،یاری گر دین خدا،راهنما و سرپرست و پناه بنده های خدا اوست،اگر دستت به دامن مهر اونرسد چه می کند؟
ریشه کن کننده ی ظالمان،برطرف سازنده ی کژی ها و انحرافات،از بین برنده ی ستم و تجاوز،تجدید کننده ی واجبات و مستحبات،احیاگر قران و حیاتبخش معالم دین خدا او است.
اگر در کنارش نباشی و برکات حضورش را درک نکنی چه می کنی ؟
این که بدانی او کیست،به جستجووادارت میکند.
اینکه بفهمی او چه نقشی در زندگی تو و جامعه ات داردفدر جستجو بی تاب میکند.
این که درک کنی او در نزد خدا چه جایگاهی دارد و در تکمیل دین و تحقق آرمان های الهی ،چه نقش ویژه ای را داراست،جستجویت را رنگی خدایی می بخشد.
در دعای ندبه که دعای شیفتگان عاشق و مناجات منتظران دلداده است ،جستجویی پر سوز و گداز ،در قالب معرفت آموزترین تعبیرات شکل می گیرد و تا آنجا پیش می رود که سر گردانی و سر شکستگی دعا کننده ی جستجوگر را،به نمایش می گذارد .
و این خود بیانگر نوعی تکلیف و وظیفه است .
شیعه ی دوران غیبت وظیفه دارد که بنا به تعهدات خویش در مسیر اهداف ولایت که همان غایت رسالت است تلاش کند و جستجوی امام زمان(عج) به نوعی برای تحقق همان اهداف است.
التماس دعا 
یاعلی
